دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو با بیان این که پاسداری از میراث ناملموس؛ فراتر از حفظ سنتها، گفت: پاسداری از میراثناملموس مجموعهای از اقدامات شامل شناسایی، مستندسازی، پژوهش، حمایت، ترویج و فراهم کردن زمینه انتقال آن به نسلهای آینده را در بر میگیرد.
به گزارش خبرنگار گفتگوی اجتماعی آنلاین، حسن فرطوسی امروز دوشنبه ۱۸ آبان در مراسم گرامیداشت روز جهانی میراث ناملموس که در محل سالن آمفی تئاتر وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی برگزار شد، با اشاره به پیوند دیرینه تمدنهای بشری با منابع آب اظهار کرد: تمدنهای بزرگی همچون تمدن ایران، میانرودان و مصر باستان در کنار رودخانهها و منابع آبی شکل گرفتند و در گذر زمان، نظامهای پیچیدهای از دانش، مهارت، شیوههای معیشت، مدیریت آب و سازمانهای اجتماعی و فرهنگی را پدید آوردند.
دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو – ایران، افزود: در ایران با توجه به تنوع اقلیمی و گستردگی مناطق خشک و نیمهخشک، آب همواره نقشی محوری در شکلگیری شیوههای زندگی، باورها، آیینها، معماری و معیشت جوامع داشته است.
او با اشاره به کنوانسیون ۲۰۰۳ یونسکو برای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس تصریح کرد: در این کنوانسیون بهجای مفهوم حفاظت به معنای تثبیت و نگهداری صرف، از مفهوم پاسداری استفاده شده است تا ماهیت زنده، پویا و در حال تحول این میراث مورد تأکید قرار گیرد.
فرطوسی با اشاره به اهمیت آموزش میراث فرهنگی به نسل جوان گفت: پاسداری از میراث تنها به معنای تثبیت سنتها در شکل تاریخی آنها نیست، بلکه باید شرایط انتقال بیننسلی و حفظ پیوند این میراث با زندگی امروز فراهم شود.
تیرگان؛ میراث مشترک ایران و ارمنستان برای پاسداشت آب و باران
فرطوسی با اشاره به پرونده مشترک ایران و ارمنستان برای ثبت آیین تیرگان در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو اظهار کرد: آیین تیرگان نمونه ارزشمندی از همکاری فرهنگی دو کشور همسایه و هدیه مشترک ایران و ارمنستان به جهان برای پاسداشت آب و باران است.
او با بیان اینکه این آیین در جوامع محلی مختلف ایران، از مازندران و گیلان تا فرهنگ تاتی، دیلمان و سنگسر، با جلوههای گوناگون استمرار یافته است، افزود: تیرگان علاوه بر بزرگداشت آب و باران، بستری برای شادی جمعی، گردهمایی، تعامل میان نسلها و تقویت پیوندهای اجتماعی است.
دانش بومی آب؛ راهکاری برای تابآوری در برابر بحرانهای اقلیمی
او با اشاره به چالشهای زیستمحیطی جهان از جمله تغییرات اقلیمی، کمآبی و افزایش آسیبپذیری جوامع در برابر بحرانهای محیطی خاطرنشان کرد: میراث فرهنگی ناملموس بازتاب رابطه تاریخی انسان با طبیعت و منبعی ارزشمند از دانش و تجربههایی است که جوامع طی نسلها برای سازگاری با محیط طبیعی خود توسعه دادهاند.
فرطوسی با اشاره به معیشتهای سنتی جوامع وابسته به تالابها، از جمله ماهیگیری و صنایع دستی مبتنی بر نیبافی، این تجربهها را دارای ظرفیت ارزشمند برای تقویت جوامع محلی و تحقق اهداف توسعه پایدار دانست.
او همچنین با تأکید بر جایگاه دانش سنتی قنات در تمدن ایرانی گفت: قناتها از نگاه یونسکو صرفاً سازههای مهندسی تاریخی نیستند، بلکه مجموعهای از دانش فنی، باورهای فرهنگی و اجتماعی و مهارتهای تخصصی را در خود جای دادهاند که نشاندهنده توانایی انسان در سازگاری با شرایط اقلیمی و مدیریت منابع محدود آب است.
دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران افزود: امروز که تابآوری سرزمین در برابر بحرانها و چالشهای محیطی اهمیت بیشتری یافته است، باید میراث ناملموس را نه صرفا یادگارهایی متعلق به گذشته، بلکه منابعی برای یادگیری، نوآوری و مواجهه با مسائل آینده بدانیم.
انتهای پیام/
منبع: گردشگری میراث آ
دیدگاهتان را بنویسید