پنجشنبه / ۲۸ آبان / ۱۴۰۵ Thursday / 19 November / 2026
×

رئیس سازمان نظام پرستاری ایران از خروج سالانه حدود پنج هزار پرستار از حرفه طی دو تا سه سال اخیر خبر داده است. دستمزد نامتناسب با هزینه‌های زندگی، اضافه‌کاری اجباری، مطالبات پرداخت‌نشده و فشار کاری از جمله دلایل مطرح‌شده برای ترک حرفه پرستاری هستند؛ عواملی که می‌توانند ظرفیت ارائه خدمات درمانی را تحت فشار بیشتری […]

  • کد نوشته: 2271
  • ۲۱ مهر
  • 14 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • برچسب ها

    رئیس سازمان نظام پرستاری ایران از خروج سالانه حدود پنج هزار پرستار از حرفه طی دو تا سه سال اخیر خبر داده است. دستمزد نامتناسب با هزینه‌های زندگی، اضافه‌کاری اجباری، مطالبات پرداخت‌نشده و فشار کاری از جمله دلایل مطرح‌شده برای ترک حرفه پرستاری هستند؛ عواملی که می‌توانند ظرفیت ارائه خدمات درمانی را تحت فشار بیشتری قرار دهند.

    هشدار درباره تداوم خروج پرستاران

    احمد نجاتیان، رئیس سازمان نظام پرستاری ایران، در ۵ اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که طی دو تا سه سال گذشته، سالانه حدود پنج هزار پرستار از حرفه خارج شده‌اند. به گفته او، این رقم در سال گذشته حدود سه هزار و ۵۰۰ نفر بوده است.

    نجاتیان هشدار داده است که ادامه این روند، با توجه به وضعیت فعلی نیروی انسانی پرستاری و محدودیت ظرفیت جذب نیروهای جدید، می‌تواند چالش‌های جدی برای نظام سلامت کشور ایجاد کند.

    به گفته رئیس سازمان نظام پرستاری، خروج نیروهای ماهر و باتجربه در شرایطی که مراکز درمانی با کمبود پرستار مواجه‌اند، کمبود نیروی انسانی را تشدید می‌کند. این مسئله فقط به تعداد نیروهای شاغل مربوط نیست؛ از دست رفتن تجربه حرفه‌ای نیز می‌تواند بر توان مراکز درمانی برای ارائه خدمات پایدار اثر بگذارد.

    دستمزد، اضافه‌کاری و فشار کاری؛ دلایل مطرح‌شده برای ترک حرفه

    بر اساس گزارش ایران‌وایر، در هفته‌های اخیر گزارش‌های بیشتری درباره استعفا و ترک کار پرستاران منتشر شده است. دلایل مطرح‌شده از سوی پرستاران شامل دستمزد پایین در مقایسه با هزینه‌های زندگی، اضافه‌کاری اجباری، مطالبات پرداخت‌نشده و حجم بالای کار است.

    مسئولان سازمان نظام پرستاری پیش‌تر نیز درباره ناکافی‌بودن درآمد برخی پرستاران برای تأمین هزینه‌های اولیه زندگی هشدار داده بودند. به گفته این مسئولان، در مواردی حقوق ماهانه برخی پرستاران حتی برای تأمین هزینه‌های ضروری ده روز نخست ماه نیز کافی نیست.

    پیامدهای احتمالی برای پایداری خدمات سلامت

    پرستاران بخش مهمی از ظرفیت عملیاتی مراکز درمانی را تشکیل می‌دهند. کاهش نیروی انسانی، در صورت تداوم، می‌تواند فشار بیشتری بر کارکنان باقی‌مانده وارد کند و به افزایش اضافه‌کاری، دشوارترشدن تنظیم شیفت‌ها و کاهش توان مراکز برای پاسخ‌گویی پایدار به نیازهای درمانی منجر شود.

    منبع اصلی: ایران‌وایر، «۵۰۰۰ پرستار سالانه در بحبوحه بحران شدید نیروی انسانی سلامت ایران را ترک می‌کنند»، ۵ اکتبر ۲۰۲۶.

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *