تداوم دسترسی به داروهای ضروری یکی از مؤلفههای اصلی تابآوری نظام سلامت است؛ بهویژه زمانی که محدودیتهای حملونقل، اختلال در مسیرهای تأمین و دشواریهای تهیه بینالمللی دارو، عرضه منظم اقلام حیاتی را با مشکل مواجه میکنند. گزارشی از برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) در ایران، به تلاش برای تقویت زنجیره تأمین داروهای HIV و […]
تداوم دسترسی به داروهای ضروری یکی از مؤلفههای اصلی تابآوری نظام سلامت است؛ بهویژه زمانی که محدودیتهای حملونقل، اختلال در مسیرهای تأمین و دشواریهای تهیه بینالمللی دارو، عرضه منظم اقلام حیاتی را با مشکل مواجه میکنند. گزارشی از برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) در ایران، به تلاش برای تقویت زنجیره تأمین داروهای HIV و تجدید ذخایر دارویی کشور میپردازد.
برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶ گزارشی با عنوان «تقویت تابآوری زنجیره تأمین داروهای HIV در ایران» (Strengthening the Resilience of HIV Medicine Supply Chains in Iran) منتشر کرد.
بر اساس این گزارش، این نهاد از تحویل بهموقع ۸۷۱ هزار و ۹۲۶ واحد داروی HIV که از طریق یک پروژه مرتبط با صندوق جهانی مبارزه با ایدز، سل و مالاریا تهیه شده بود، حمایت کرده است. هدف این اقدام، کمک به تجدید ذخایر ملی دارو در شرایطی بود که تعلیق پروازها، لغو برخی محمولهها و محدودیتهای مرتبط با تهیه دارو، روند تأمین را دشوار کرده بود.
دسترسی به دارو صرفاً به تولید یا خرید آن وابسته نیست. تهیه بینالمللی، حملونقل، ترخیص، نگهداری، مدیریت موجودی و توزیع در شبکه سلامت، همگی در دسترسپذیری نهایی دارو نقش دارند. اختلال در هر یک از این مراحل میتواند تداوم درمان را تحت تأثیر قرار دهد.
گزارش UNDP اهمیت همکاری میان نهادهای بینالمللی و ساختارهای ملی سلامت را در شرایط محدودیتهای تأمین برجسته میکند. چنین همکاریهایی میتوانند به تسهیل خرید، هماهنگی حملونقل و کاهش احتمال وقفه در دسترسی به اقلام ضروری کمک کنند.
منبع اصلی: برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ایران (UNDP Iran)، Strengthening the Resilience of HIV Medicine Supply Chains in Iran، منتشرشده در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶.
دیدگاهتان را بنویسید